แทฮยองหยุดชะงักกับคำพูดของจองกุกไปชั่วขณะ ใบหน้าคมผละออกจากซอกคอขาว จ้องมองเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา
ร้องไห้งั้นหรอ หึ! สำออย
ร่างสูงไม่ได้พูดออกมา
“อึก...ปล่อยผมเถอะนะ” เสียงหวานเอ่ยอ้อนวอนอีกครั้ง
“ปล่อยให้ไปหาผู้ชายคนอื่นงั้นหรอ อย่าได้ฝันหวาน” ว่าจบจมูกโด่งก็เริ่มซุกไซร้และขบเม้นตรงซอกคอขาวอีกครั้ง ลิ้นร้อนเริ่มโลมเลียซอกคอขาวลาดไหล่ลงมาจนถึงยอดดอกสีหวาน ร่างสูงลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นยอดอกสีหวานกำลังชูชัน ริมฝีปากหนาทั้งเม้มทั้งดูดสลับกับใช้ฟันขยี้ตรงปลายยอดเบาๆ จนทำให้คนใต้ร่างรู้สึกเสียวพล่านไปทั้งร่าง
หลากหลายอารมณ์กำลังเกิดขึ้นกับจองกุก ทั้งรู้สึกขัดขืนกับการกระทำของร่างสูง แต่ร่างกายกลับตอบรับสัมผัสหยาบโลมของร่างสูง มัยตีรวนกันไปหมด ฟันสี่ขาวกัดปากบางเพื่อระบายความเสียวที่กำลังเกิดขึ้น
“ยะ....หยุดนะ อย่าทำแบบนี้” เสียงหวานยังคงเอ่ยร้องขอคนบนร่างให้หยุดการกระทำและพยายามดิ้น
“หึ ปากบอกให้หยุด แต่ร่างกายเธอบอกว่าต้องการมันนะจองกุก”
“ปล่อยให้ไปหาผู้ชายคนอื่นงั้นหรอ อย่าได้ฝันหวาน” ว่าจบจมูกโด่งก็เริ่มซุกไซร้และขบเม้นตรงซอกคอขาวอีกครั้ง ลิ้นร้อนเริ่มโลมเลียซอกคอขาวลาดไหล่ลงมาจนถึงยอดดอกสีหวาน ร่างสูงลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นยอดอกสีหวานกำลังชูชัน ริมฝีปากหนาทั้งเม้มทั้งดูดสลับกับใช้ฟันขยี้ตรงปลายยอดเบาๆ จนทำให้คนใต้ร่างรู้สึกเสียวพล่านไปทั้งร่าง
หลากหลายอารมณ์กำลังเกิดขึ้นกับจองกุก ทั้งรู้สึกขัดขืนกับการกระทำของร่างสูง แต่ร่างกายกลับตอบรับสัมผัสหยาบโลมของร่างสูง มัยตีรวนกันไปหมด ฟันสี่ขาวกัดปากบางเพื่อระบายความเสียวที่กำลังเกิดขึ้น
“ยะ....หยุดนะ อย่าทำแบบนี้” เสียงหวานยังคงเอ่ยร้องขอคนบนร่างให้หยุดการกระทำและพยายามดิ้น
“หึ ปากบอกให้หยุด แต่ร่างกายเธอบอกว่าต้องการมันนะจองกุก”
แทฮยองโน้มใบหน้าไปพูดใกล้ๆหูของจองกุกแล้วขบกัดที่ใบหูนิ่มอย่างแรงจนจองกุกนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ
“อึก...ผมขอร้องอย่าทำเลยนะครับ” เสียงหวานปนสะอื้นอ้อนวอนด้วยเสียงสั่นเครือ จองกุกพยายามร้องขอแทฮยองดีๆแต่คนบนร่างไม่ได้ฟังสิ่งที่จองกุกร้องขอสักนิด
“ยังจะหวงตัวไว้ให้ผู้ชายคนอื่นอีกหรอ” คำพูดร้ายๆหลุดออกมาจากปากร่างสูง
“อึก...มันไม่ใช่แบบนั้นนะ” จองกุกตอบกลับคำพูดร้ายๆ
“ยังจะหวงตัวไว้ให้ผู้ชายคนอื่นอีกหรอ” คำพูดร้ายๆหลุดออกมาจากปากร่างสูง
“อึก...มันไม่ใช่แบบนั้นนะ” จองกุกตอบกลับคำพูดร้ายๆ
“มองหน้า มองหน้าผัวของเธอไว้
อย่าได้ร่านไปอ่อยผู้ชายคนไหนอีก!”
มือหนาบีบเข้าที่คางมนจนใบหน้าหวานนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ จองกุกไม่เข้าใจว่าแทฮอยงกำลังหมายถึงอะไร
เขาไป่อ่อยใครตอนไหน
“โอ้ยยย เจ็บ อึก..” จองกุกร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อแทฮยองกัดเข้าตรงยอดดอกพร้อมใช้ลิ้นร้อนเกี่ยวกวัดไปมา จนจองกุกนิ่วหน้าด้วยความเสียวปะปนไปด้วยความเจ็บ น้ำใสๆไหลออกจากดวงตากลม มือหนาของแทฮยองปล่อยมือจองกุกให้เป็นอิสระแล้วมาบีบเค้นร่างกายของจองกุกแทน
“มีอารมณ์ร่วมแล้วนิ ร่างกายเธอมันต้องการ อย่าดิ้น!” แทฮยองสั่งด้วยเสียงกร๊าว แทฮยองยังคงไม่ผละออกจากหน้าอกเนียนและยังตงดูดเม้มยอดอกทั้งสองข้างเน้นๆ
“อื๊ออ อย่าทำ” จองกุกยังคงร้องห้าม มือบางพยายามดันหัวของแทฮยองแต่ก็ไม่ได้ทำให้แทฮยองหยุดการกระทำนั้น
“อย่าดิ้น! “ แทฮยองจับมือของจองกุกที่พยายามดันหัวเขาออก ปากก็ทำหน้าที่ขบเม้มทำรอยไปทั่วร่างกายขาว
มือหนาดึงผ้าเช็ดตัวที่ตอนนี้ยังคงปิดส่วนร่างของจองกุกออก เแทฮยองลอบกลืนน้ำลายยามก้มมองสะโพกขาวเนียนของจองกุกที่มองยังไงก็สวยกว่าผู้หญิงซะอีก ลิ้นร้อนเริ่มโลมเลียหน้าอกแบนลากต่ำมาจนถึงหน้าท้องแบนราบ จนทำให้จองกุกรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว มือเล็กจิกลงไปกับผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความเสียวซ่าน
“หึหึ!” เสียงทุ้มต่ำเค้นหัวเราะในลำคอบ่งบอกถึงความพอใจ ก่อนที่ปากได้รูปจะเข้าครอบครองแกนกายสีสวยของจองกุก
“อ๊ะ..อ๊า คุณ..ยะ..อย่าทำ” จองกุกกัดปากตัวเองแล้วร้องออกมาด้วยความเสียวปั่นป่วนไปทั่วท้องน้อย
“ฮื่อ..” เสียงคำรามของแทฮยองส่งเสียงออกมาก่อนที่ลิ้นร้อนจะเลียวนที่ปลายยอดแกนกายของจองกุก
“พะ..พอได้แล้ว อย่า...อื้อ..ทำ...อ๊า” เสียงครางหวานของจองกุกยิ่งทำให้คนบนร่างอย่างแทฮยองยิ่งเกิดอารมณ์มากขึ้น จนแกนกายของแทฮยองแข็งขืนจนแทบอยากจะปลดปลดปล่อยมันออกมา
“อ๊ะ..อ๊า “ จองกุกส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียว เมื่อโพรงปากอุ่นของแทฮยองรูดรั้งแกนกายสีหวานของจองกุกพร้อมทั้งดูดเม้มตรงส่วนปลาย ร่างกายของจองกุกสั่นระริกเพราะความเสียวจนอยากปลดปล่อยออกมาเต็มทน แต่ทันใดนั้นริมฝีปากของแทฮยองก็ผละออกจากการครอบครองแกนก่ายจองกุก
“อย่าคิดว่าที่ทำให้เพราะพิศวาสในตัวเธอนะ”
“อึก..งั้นก็หยุดทำ อย่าทำ...ผมไม่ต้องการ” น้ำตาสีใสเอ่อล้นดวงตากลมทันที
“แค่อยากให้จดจำเอาไว้ เวลาจะไปยั่วผู้ชายคนอื่น ว่าร่างกายของเธอมันเป็ยของฉันแค่คนเดียว เข้าใจไหม จอนจองกุก!” คำพูดร้ายๆยังคงหลุดออกจากปากแทฮยอง
จองกุกยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมแทฮยองต้องคอยคิดแต่ว่าเขาไปยั่วไปอ่อยชายคนอื่น แล้วถ้าเขาทำแบบนั้นจริงเขาจะมาสนใจทำไม ในเมื่อแทฮยองมีคนที่รักอยู่แล้ว ทำไมต้องคอยเอาแต่พูดจาร้ายๆใส่เขา
ปากอุ่นครอบครองแกนกายของจองกุกอีกครั้ง แทฮยองเร่งฝีปากให้เร็วขึ้น จนร่างกายของจองกุกบิดเกร็งด้วยความเสียว
“อ๊า..อ่า...” เสียงหวานครางออกมาด้วยใบหน้าเหยเก แล้วปลดปล่อยน้ำรักออกมาในโพรงปากอุ่นของแทฮยอง
“คุณ...อย่า..มันสกปรก” เสียงหวานเอื่อยห้ามปรามคนบนร่าง แต่ไม่ทันเสียแล้ว แทฮยองกลืนน้ำรักลงไปแล้ว มือหนาจับขาเรียวขาวทั้งสองข้างของจองกุกพาดลงตรงบ่าเผยให้เห็นช่องรักสีหวาน นิ้วเรียวปาดน้ำรักที่เลอะตรงมุมปากของตัวเองออกแล้วเอาไปป้ายวนตรงช่องทางรักสีหวานของจองกุก
“ทีนี้ก็ถึงตาฉันแล้วนะ ถ้าไม่อยากเจ็บ ก็อย่าเกร็งล่ะ!” แทฮยองพูดด้วยเสียงพร่าเป็นการย้ำเตือนร่างบาง ใบหน้าคมจ้องมองจองกุกที่ตอนนี้ได้หันหน้าหนีไปแล้ว จองกุกไม่ได้เอ่ยร้องขออะไรออกมาอีก เพราะรู้ชะตากรรมของตัวเองแล้วว่าต่อให้ร้องขอ ร้องไห้แค่ไหนคนบนร่างก็คงไม่ยอมหยุดการกระทำนี้
คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยเพราะจองกุกไม่ได้ร้องขอหรือเอ่ยห้าม แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้แทฮยองหยุดการกระทำกับร่างบางลง
“โอ้ยยย เจ็บ อึก..” จองกุกร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อแทฮยองกัดเข้าตรงยอดดอกพร้อมใช้ลิ้นร้อนเกี่ยวกวัดไปมา จนจองกุกนิ่วหน้าด้วยความเสียวปะปนไปด้วยความเจ็บ น้ำใสๆไหลออกจากดวงตากลม มือหนาของแทฮยองปล่อยมือจองกุกให้เป็นอิสระแล้วมาบีบเค้นร่างกายของจองกุกแทน
“มีอารมณ์ร่วมแล้วนิ ร่างกายเธอมันต้องการ อย่าดิ้น!” แทฮยองสั่งด้วยเสียงกร๊าว แทฮยองยังคงไม่ผละออกจากหน้าอกเนียนและยังตงดูดเม้มยอดอกทั้งสองข้างเน้นๆ
“อื๊ออ อย่าทำ” จองกุกยังคงร้องห้าม มือบางพยายามดันหัวของแทฮยองแต่ก็ไม่ได้ทำให้แทฮยองหยุดการกระทำนั้น
“อย่าดิ้น! “ แทฮยองจับมือของจองกุกที่พยายามดันหัวเขาออก ปากก็ทำหน้าที่ขบเม้มทำรอยไปทั่วร่างกายขาว
มือหนาดึงผ้าเช็ดตัวที่ตอนนี้ยังคงปิดส่วนร่างของจองกุกออก เแทฮยองลอบกลืนน้ำลายยามก้มมองสะโพกขาวเนียนของจองกุกที่มองยังไงก็สวยกว่าผู้หญิงซะอีก ลิ้นร้อนเริ่มโลมเลียหน้าอกแบนลากต่ำมาจนถึงหน้าท้องแบนราบ จนทำให้จองกุกรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว มือเล็กจิกลงไปกับผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความเสียวซ่าน
“หึหึ!” เสียงทุ้มต่ำเค้นหัวเราะในลำคอบ่งบอกถึงความพอใจ ก่อนที่ปากได้รูปจะเข้าครอบครองแกนกายสีสวยของจองกุก
“อ๊ะ..อ๊า คุณ..ยะ..อย่าทำ” จองกุกกัดปากตัวเองแล้วร้องออกมาด้วยความเสียวปั่นป่วนไปทั่วท้องน้อย
“ฮื่อ..” เสียงคำรามของแทฮยองส่งเสียงออกมาก่อนที่ลิ้นร้อนจะเลียวนที่ปลายยอดแกนกายของจองกุก
“พะ..พอได้แล้ว อย่า...อื้อ..ทำ...อ๊า” เสียงครางหวานของจองกุกยิ่งทำให้คนบนร่างอย่างแทฮยองยิ่งเกิดอารมณ์มากขึ้น จนแกนกายของแทฮยองแข็งขืนจนแทบอยากจะปลดปลดปล่อยมันออกมา
“อ๊ะ..อ๊า “ จองกุกส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียว เมื่อโพรงปากอุ่นของแทฮยองรูดรั้งแกนกายสีหวานของจองกุกพร้อมทั้งดูดเม้มตรงส่วนปลาย ร่างกายของจองกุกสั่นระริกเพราะความเสียวจนอยากปลดปล่อยออกมาเต็มทน แต่ทันใดนั้นริมฝีปากของแทฮยองก็ผละออกจากการครอบครองแกนก่ายจองกุก
“อย่าคิดว่าที่ทำให้เพราะพิศวาสในตัวเธอนะ”
“อึก..งั้นก็หยุดทำ อย่าทำ...ผมไม่ต้องการ” น้ำตาสีใสเอ่อล้นดวงตากลมทันที
“แค่อยากให้จดจำเอาไว้ เวลาจะไปยั่วผู้ชายคนอื่น ว่าร่างกายของเธอมันเป็ยของฉันแค่คนเดียว เข้าใจไหม จอนจองกุก!” คำพูดร้ายๆยังคงหลุดออกจากปากแทฮยอง
จองกุกยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมแทฮยองต้องคอยคิดแต่ว่าเขาไปยั่วไปอ่อยชายคนอื่น แล้วถ้าเขาทำแบบนั้นจริงเขาจะมาสนใจทำไม ในเมื่อแทฮยองมีคนที่รักอยู่แล้ว ทำไมต้องคอยเอาแต่พูดจาร้ายๆใส่เขา
ปากอุ่นครอบครองแกนกายของจองกุกอีกครั้ง แทฮยองเร่งฝีปากให้เร็วขึ้น จนร่างกายของจองกุกบิดเกร็งด้วยความเสียว
“อ๊า..อ่า...” เสียงหวานครางออกมาด้วยใบหน้าเหยเก แล้วปลดปล่อยน้ำรักออกมาในโพรงปากอุ่นของแทฮยอง
“คุณ...อย่า..มันสกปรก” เสียงหวานเอื่อยห้ามปรามคนบนร่าง แต่ไม่ทันเสียแล้ว แทฮยองกลืนน้ำรักลงไปแล้ว มือหนาจับขาเรียวขาวทั้งสองข้างของจองกุกพาดลงตรงบ่าเผยให้เห็นช่องรักสีหวาน นิ้วเรียวปาดน้ำรักที่เลอะตรงมุมปากของตัวเองออกแล้วเอาไปป้ายวนตรงช่องทางรักสีหวานของจองกุก
“ทีนี้ก็ถึงตาฉันแล้วนะ ถ้าไม่อยากเจ็บ ก็อย่าเกร็งล่ะ!” แทฮยองพูดด้วยเสียงพร่าเป็นการย้ำเตือนร่างบาง ใบหน้าคมจ้องมองจองกุกที่ตอนนี้ได้หันหน้าหนีไปแล้ว จองกุกไม่ได้เอ่ยร้องขออะไรออกมาอีก เพราะรู้ชะตากรรมของตัวเองแล้วว่าต่อให้ร้องขอ ร้องไห้แค่ไหนคนบนร่างก็คงไม่ยอมหยุดการกระทำนี้
คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยเพราะจองกุกไม่ได้ร้องขอหรือเอ่ยห้าม แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้แทฮยองหยุดการกระทำกับร่างบางลง
แทฮยองสอดมือเข้าไปปลดกางเกงของตัวเองออกโดยยังคงคร่อมร่างบางเอาไว้
ก่อนที่ร่างกายของแกร่งจะเปลือยเปล่าเหมือนกับจองกุกในตอนนี้
สวบ!
แกนกายใหญ่ของแทฮยองสอดเข้ามาในช่องทางรักของจองกุก
สวบ!
แกนกายใหญ่ของแทฮยองสอดเข้ามาในช่องทางรักของจองกุก
“อื้อ” จองกุกกัดปากตัวเองแน่นเพื่อระบายความจุกเสียด
แท่งร้อนสอดเข้าไปเกือบมิดลำ
“ซี๊ดด...อ๊า” แทฮยองครางออกมาด้วยความเสียว เมื่อช่องทางรักสีสวยของจองกุกตอดรับเขาเอาไว้แน่น แทฮยองค่อยๆขยับแกนกายเข้าไปจดมิดลำ เขาไม่ได้ทำรุนแรงกับจองกุกเหมือนกับครั้งแรกที่มีอะไรกัน
“อ๊า...จะ..เจ็บ...มันจุก” จองกุกบอกออกมาด้วยเสียงกระท่อนกระแท่นจากการขยับสะโพกของแทฮยอง จองกุกหอบหายใจ พยายามไม่เกร็งร่างกายเพราะมันทำให้เจ็บช่องทางรัก
“อ๊า..จองกุก..ทำไมแน่นแบบนี้ เธอกำลังทำให้ฉันคลั่ง” แทฮยองครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
พับ..พับๆๆ
“อื้อ...เบาๆ..ผมเจ็บ..อ๊า” จองกุกครางลั่น เมื่อแทฮยองกระแทใส่เขาอย่างไม่ยั้ง จนจองกุกหอบหายใจไม่ทัน ใบหน้าหวานสะบัดหน้าไปมาอารมณ์ตอนนี้มันทั้งจุกทั้งเสียวปะปนกันไปหมด
“อ๊าาาา....อื้อ...// อ๊าาาา....” เสียงครางลั่นห้องที่ดังพร้อมกันบ่งบอกว่าคนทั้งคู่กำลังใกล้ถึงฝั่งฝัน แทฮยองเร่งจังหว่ะให้เร็วขึ้นจนจองกุกเสี่ยวซ่าน
“อ๊าาาา...แฮ่กๆ” จองกุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้ง น้ำตาสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนเต็มหน้าทองแบนราบของจองกุก จองกุกหลับตาลงด้วยความเหนื่อยหอบ แทฮยองยังคงขยับสะโพกอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งจองกุกรู้สึกอุ่นวาบตรงช่องทางรัก ใช่แทฮยองไม่ได้ป้องกัน
“ฮึ่มมมม” แทฮยองครางในลำคอเมื่อได้ปลดปล่อยน้ำรักออกมา ใบหน้าคมก้มลงไปจูบซับเหงื่อของจองกุกที่เกราะอยู่ตรงขมับ ริมฝีปากหนาประกบลงริมฝีปากนิ่มของจองกุกที่กำลังเผยอเพื่อระบายความเหนื่อย เป็นจูบที่ไม่ได้ลุกล้ำใดๆ จองกุกไม่เข้าใจกับการกระทำแสนอ่อนโยนนี้ของแทฮยอง แต่ก็ไม่คิดจะเอ่อยถามแต่จองกุกกลับมีความรู้สึกวูบไหวกับการกระทำนี้ของแทฮยอง
“ซี๊ดด...อ๊า” แทฮยองครางออกมาด้วยความเสียว เมื่อช่องทางรักสีสวยของจองกุกตอดรับเขาเอาไว้แน่น แทฮยองค่อยๆขยับแกนกายเข้าไปจดมิดลำ เขาไม่ได้ทำรุนแรงกับจองกุกเหมือนกับครั้งแรกที่มีอะไรกัน
“อ๊า...จะ..เจ็บ...มันจุก” จองกุกบอกออกมาด้วยเสียงกระท่อนกระแท่นจากการขยับสะโพกของแทฮยอง จองกุกหอบหายใจ พยายามไม่เกร็งร่างกายเพราะมันทำให้เจ็บช่องทางรัก
“อ๊า..จองกุก..ทำไมแน่นแบบนี้ เธอกำลังทำให้ฉันคลั่ง” แทฮยองครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
พับ..พับๆๆ
“อื้อ...เบาๆ..ผมเจ็บ..อ๊า” จองกุกครางลั่น เมื่อแทฮยองกระแทใส่เขาอย่างไม่ยั้ง จนจองกุกหอบหายใจไม่ทัน ใบหน้าหวานสะบัดหน้าไปมาอารมณ์ตอนนี้มันทั้งจุกทั้งเสียวปะปนกันไปหมด
“อ๊าาาา....อื้อ...// อ๊าาาา....” เสียงครางลั่นห้องที่ดังพร้อมกันบ่งบอกว่าคนทั้งคู่กำลังใกล้ถึงฝั่งฝัน แทฮยองเร่งจังหว่ะให้เร็วขึ้นจนจองกุกเสี่ยวซ่าน
“อ๊าาาา...แฮ่กๆ” จองกุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้ง น้ำตาสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนเต็มหน้าทองแบนราบของจองกุก จองกุกหลับตาลงด้วยความเหนื่อยหอบ แทฮยองยังคงขยับสะโพกอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งจองกุกรู้สึกอุ่นวาบตรงช่องทางรัก ใช่แทฮยองไม่ได้ป้องกัน
“ฮึ่มมมม” แทฮยองครางในลำคอเมื่อได้ปลดปล่อยน้ำรักออกมา ใบหน้าคมก้มลงไปจูบซับเหงื่อของจองกุกที่เกราะอยู่ตรงขมับ ริมฝีปากหนาประกบลงริมฝีปากนิ่มของจองกุกที่กำลังเผยอเพื่อระบายความเหนื่อย เป็นจูบที่ไม่ได้ลุกล้ำใดๆ จองกุกไม่เข้าใจกับการกระทำแสนอ่อนโยนนี้ของแทฮยอง แต่ก็ไม่คิดจะเอ่อยถามแต่จองกุกกลับมีความรู้สึกวูบไหวกับการกระทำนี้ของแทฮยอง
แทฮยองยังไม่ได้ถอนแกนกายออกจากช่องทางรักของจองกุก
จองกุกไม่ได้ร้องขัดขืนแทฮยอง แต่ปล่อยให้แทฮยองได้ทำตามใจเท่าที่อยากทำ เพราะนี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่แทฮยองจะได้กระทำต่อร่างกายของเขา
“ผมจะไม่ขอร้องอ้อนวอนให้พี่หยุดการกระทำนี้ ที่ผมยอมเพราะผมรักพี่แต่ต่อจากนี้ไปผมจะพยายามเลิกรักพี่ให้ได้ จะไม่มีอีกแล้วจอนจองกุกที่รักพี่แทฮยอง...ผมต้องเลิกรักพี่ให้ได้..ผมเจ็บปวดเหลือเกิน..และมันคงถึงเวลาแล้วที่ผมต้องไปจากพี่ ...เพราะผมยอมแพ้แล้ว ผมอ่อนแอเกินที่จะอยู่ต่อไปโดยที่พี่ไม่รัก...”
บทรักครั้งนี้ไม่ได้จบลงแค่รอบเดียว...แทฮยองมีอะไรกับจองกุกจนร่างบางเหนื่อยอ่อนและสลบหลับไปในที่สุด
“ผมจะไม่ขอร้องอ้อนวอนให้พี่หยุดการกระทำนี้ ที่ผมยอมเพราะผมรักพี่แต่ต่อจากนี้ไปผมจะพยายามเลิกรักพี่ให้ได้ จะไม่มีอีกแล้วจอนจองกุกที่รักพี่แทฮยอง...ผมต้องเลิกรักพี่ให้ได้..ผมเจ็บปวดเหลือเกิน..และมันคงถึงเวลาแล้วที่ผมต้องไปจากพี่ ...เพราะผมยอมแพ้แล้ว ผมอ่อนแอเกินที่จะอยู่ต่อไปโดยที่พี่ไม่รัก...”
บทรักครั้งนี้ไม่ได้จบลงแค่รอบเดียว...แทฮยองมีอะไรกับจองกุกจนร่างบางเหนื่อยอ่อนและสลบหลับไปในที่สุด
กลับไปอ่านต่อในจอยนะคะ

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น