NC รักลวงวีกุก EP.29



แทฮยองหยุดชะงักกับคำพูดของจองกุกไปชั่วขณะ ใบหน้าคมผละออกจากซอกคอขาว จ้องมองเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา 

ร้องไห้งั้นหรอ หึ
! สำออย

ร่างสูงไม่ได้พูดออกมา

“อึก...ปล่อยผมเถอะนะ” เสียงหวานเอ่ยอ้อนวอนอีกครั้ง

“ปล่อยให้ไปหาผู้ชายคนอื่นงั้นหรอ อย่าได้ฝันหวาน” ว่าจบจมูกโด่งก็เริ่มซุกไซร้และขบเม้นตรงซอกคอขาวอีกครั้ง ลิ้นร้อนเริ่มโลมเลียซอกคอขาวลาดไหล่ลงมาจนถึงยอดดอกสีหวาน ร่างสูงลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นยอดอกสีหวานกำลังชูชัน ริมฝีปากหนาทั้งเม้มทั้งดูดสลับกับใช้ฟันขยี้ตรงปลายยอดเบาๆ จนทำให้คนใต้ร่างรู้สึกเสียวพล่านไปทั้งร่าง

หลากหลายอารมณ์กำลังเกิดขึ้นกับจองกุก ทั้งรู้สึกขัดขืนกับการกระทำของร่างสูง แต่ร่างกายกลับตอบรับสัมผัสหยาบโลมของร่างสูง มัยตีรวนกันไปหมด ฟันสี่ขาวกัดปากบางเพื่อระบายความเสียวที่กำลังเกิดขึ้น

“ยะ....หยุดนะ อย่าทำแบบนี้”
เสียงหวานยังคงเอ่ยร้องขอคนบนร่างให้หยุดการกระทำและพยายามดิ้น


“หึ ปากบอกให้หยุด แต่ร่างกายเธอบอกว่าต้องการมันนะจองกุก”
แทฮยองโน้มใบหน้าไปพูดใกล้ๆหูของจองกุกแล้วขบกัดที่ใบหูนิ่มอย่างแรงจนจองกุกนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

“อึก...ผมขอร้องอย่าทำเลยนะครับ” เสียงหวานปนสะอื้นอ้อนวอนด้วยเสียงสั่นเครือ จองกุกพยายามร้องขอแทฮยองดีๆแต่คนบนร่างไม่ได้ฟังสิ่งที่จองกุกร้องขอสักนิด 

“ยังจะหวงตัวไว้ให้ผู้ชายคนอื่นอีกหรอ” คำพูดร้ายๆหลุดออกมาจากปากร่างสูง 


“อึก...มันไม่ใช่แบบนั้นนะ” จองกุกตอบกลับคำพูดร้ายๆ


“มองหน้า มองหน้าผัวของเธอไว้ อย่าได้ร่านไปอ่อยผู้ชายคนไหนอีก!” มือหนาบีบเข้าที่คางมนจนใบหน้าหวานนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ จองกุกไม่เข้าใจว่าแทฮอยงกำลังหมายถึงอะไร เขาไป่อ่อยใครตอนไหน 

“โอ้ยยย เจ็บ อึก..”
จองกุกร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อแทฮยองกัดเข้าตรงยอดดอกพร้อมใช้ลิ้นร้อนเกี่ยวกวัดไปมา จนจองกุกนิ่วหน้าด้วยความเสียวปะปนไปด้วยความเจ็บ น้ำใสๆไหลออกจากดวงตากลม มือหนาของแทฮยองปล่อยมือจองกุกให้เป็นอิสระแล้วมาบีบเค้นร่างกายของจองกุกแทน

“มีอารมณ์ร่วมแล้วนิ ร่างกายเธอมันต้องการ อย่าดิ้น
!” แทฮยองสั่งด้วยเสียงกร๊าว แทฮยองยังคงไม่ผละออกจากหน้าอกเนียนและยังตงดูดเม้มยอดอกทั้งสองข้างเน้นๆ  


“อื๊ออ อย่าทำ” จองกุกยังคงร้องห้าม มือบางพยายามดันหัวของแทฮยองแต่ก็ไม่ได้ทำให้แทฮยองหยุดการกระทำนั้น


“อย่าดิ้น
! “ แทฮยองจับมือของจองกุกที่พยายามดันหัวเขาออก ปากก็ทำหน้าที่ขบเม้มทำรอยไปทั่วร่างกายขาว 


มือหนาดึงผ้าเช็ดตัวที่ตอนนี้ยังคงปิดส่วนร่างของจองกุกออก เแทฮยองลอบกลืนน้ำลายยามก้มมองสะโพกขาวเนียนของจองกุกที่มองยังไงก็สวยกว่าผู้หญิงซะอีก ลิ้นร้อนเริ่มโลมเลียหน้าอกแบนลากต่ำมาจนถึงหน้าท้องแบนราบ จนทำให้จองกุกรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว มือเล็กจิกลงไปกับผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความเสียวซ่าน


“หึหึ
!” เสียงทุ้มต่ำเค้นหัวเราะในลำคอบ่งบอกถึงความพอใจ ก่อนที่ปากได้รูปจะเข้าครอบครองแกนกายสีสวยของจองกุก 


“อ๊ะ..อ๊า คุณ..ยะ..อย่าทำ”
จองกุกกัดปากตัวเองแล้วร้องออกมาด้วยความเสียวปั่นป่วนไปทั่วท้องน้อย 


“ฮื่อ..” เสียงคำรามของแทฮยองส่งเสียงออกมาก่อนที่ลิ้นร้อนจะเลียวนที่ปลายยอดแกนกายของจองกุก


“พะ..พอได้แล้ว อย่า...อื้อ..ทำ...อ๊า” เสียงครางหวานของจองกุกยิ่งทำให้คนบนร่างอย่างแทฮยองยิ่งเกิดอารมณ์มากขึ้น จนแกนกายของแทฮยองแข็งขืนจนแทบอยากจะปลดปลดปล่อยมันออกมา


“อ๊ะ..อ๊า “ จองกุกส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียว เมื่อโพรงปากอุ่นของแทฮยองรูดรั้งแกนกายสีหวานของจองกุกพร้อมทั้งดูดเม้มตรงส่วนปลาย ร่างกายของจองกุกสั่นระริกเพราะความเสียวจนอยากปลดปล่อยออกมาเต็มทน แต่ทันใดนั้นริมฝีปากของแทฮยองก็ผละออกจากการครอบครองแกนก่ายจองกุก 


“อย่าคิดว่าที่ทำให้เพราะพิศวาสในตัวเธอนะ”


“อึก..งั้นก็หยุดทำ อย่าทำ...ผมไม่ต้องการ” น้ำตาสีใสเอ่อล้นดวงตากลมทันที 


“แค่อยากให้จดจำเอาไว้ เวลาจะไปยั่วผู้ชายคนอื่น ว่าร่างกายของเธอมันเป็ยของฉันแค่คนเดียว เข้าใจไหม จอนจองกุก
!” คำพูดร้ายๆยังคงหลุดออกจากปากแทฮยอง 


จองกุกยังคงไม่เข้าใจว่าทำไมแทฮยองต้องคอยคิดแต่ว่าเขาไปยั่วไปอ่อยชายคนอื่น แล้วถ้าเขาทำแบบนั้นจริงเขาจะมาสนใจทำไม ในเมื่อแทฮยองมีคนที่รักอยู่แล้ว ทำไมต้องคอยเอาแต่พูดจาร้ายๆใส่เขา

   ปากอุ่นครอบครองแกนกายของจองกุกอีกครั้ง แทฮยองเร่งฝีปากให้เร็วขึ้น จนร่างกายของจองกุกบิดเกร็งด้วยความเสียว 


“อ๊า..อ่า...” เสียงหวานครางออกมาด้วยใบหน้าเหยเก แล้วปลดปล่อยน้ำรักออกมาในโพรงปากอุ่นของแทฮยอง 


“คุณ...อย่า..มันสกปรก” เสียงหวานเอื่อยห้ามปรามคนบนร่าง แต่ไม่ทันเสียแล้ว แทฮยองกลืนน้ำรักลงไปแล้ว มือหนาจับขาเรียวขาวทั้งสองข้างของจองกุกพาดลงตรงบ่า
เผยให้เห็นช่องรักสีหวาน นิ้วเรียวปาดน้ำรักที่เลอะตรงมุมปากของตัวเองออกแล้วเอาไปป้ายวนตรงช่องทางรักสีหวานของจองกุก 


“ทีนี้ก็ถึงตาฉันแล้วนะ ถ้าไม่อยากเจ็บ ก็อย่าเกร็งล่ะ
!” แทฮยองพูดด้วยเสียงพร่าเป็นการย้ำเตือนร่างบาง ใบหน้าคมจ้องมองจองกุกที่ตอนนี้ได้หันหน้าหนีไปแล้ว จองกุกไม่ได้เอ่ยร้องขออะไรออกมาอีก เพราะรู้ชะตากรรมของตัวเองแล้วว่าต่อให้ร้องขอ ร้องไห้แค่ไหนคนบนร่างก็คงไม่ยอมหยุดการกระทำนี้ 


คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยเพราะจองกุกไม่ได้ร้องขอหรือเอ่ยห้าม แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้แทฮยองหยุดการกระทำกับร่างบางลง


แทฮยองสอดมือเข้าไปปลดกางเกงของตัวเองออกโดยยังคงคร่อมร่างบางเอาไว้ ก่อนที่ร่างกายของแกร่งจะเปลือยเปล่าเหมือนกับจองกุกในตอนนี้

สวบ
! 


แกนกายใหญ่ของแทฮยองสอดเข้ามาในช่องทางรักของจองกุก
“อื้อ” จองกุกกัดปากตัวเองแน่นเพื่อระบายความจุกเสียด แท่งร้อนสอดเข้าไปเกือบมิดลำ 

“ซี๊ดด...อ๊า” แทฮยองครางออกมาด้วยความเสียว เมื่อช่องทางรักสีสวยของจองกุกตอดรับเขาเอาไว้แน่น แทฮยองค่อยๆขยับแกนกายเข้าไปจดมิดลำ เขาไม่ได้ทำรุนแรงกับจองกุกเหมือนกับครั้งแรกที่มีอะไรกัน 


“อ๊า...จะ..เจ็บ...มันจุก” จองกุกบอกออกมาด้วยเสียงกระท่อนกระแท่นจากการขยับสะโพกของแทฮยอง จองกุกหอบหายใจ พยายามไม่เกร็งร่างกายเพราะมันทำให้เจ็บช่องทางรัก


“อ๊า..จองกุก..ทำไมแน่นแบบนี้ เธอกำลังทำให้ฉันคลั่ง” แทฮยองครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน 


พับ..พับๆๆ


“อื้อ...เบาๆ..ผมเจ็บ..อ๊า” จองกุกครางลั่น เมื่อแทฮยองกระแทใส่เขาอย่างไม่ยั้ง จนจองกุกหอบหายใจไม่ทัน ใบหน้าหวานสะบัดหน้าไปมาอารมณ์ตอนนี้มันทั้งจุกทั้งเสียวปะปนกันไปหมด 


“อ๊าาาา....อื้อ...// อ๊าาาา....” เสียงครางลั่นห้องที่ดังพร้อมกันบ่งบอกว่าคนทั้งคู่กำลังใกล้ถึงฝั่งฝัน แทฮยองเร่งจังหว่ะให้เร็วขึ้นจนจองกุกเสี่ยวซ่าน


 “
อ๊าาาา...แฮ่กๆ” จองกุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาอีกครั้ง น้ำตาสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนเต็มหน้าทองแบนราบของจองกุก จองกุกหลับตาลงด้วยความเหนื่อยหอบ แทฮยองยังคงขยับสะโพกอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งจองกุกรู้สึกอุ่นวาบตรงช่องทางรัก ใช่แทฮยองไม่ได้ป้องกัน


“
ฮึ่มมมม” แทฮยองครางในลำคอเมื่อได้ปลดปล่อยน้ำรักออกมา ใบหน้าคมก้มลงไปจูบซับเหงื่อของจองกุกที่เกราะอยู่ตรงขมับ ริมฝีปากหนาประกบลงริมฝีปากนิ่มของจองกุกที่กำลังเผยอเพื่อระบายความเหนื่อย 
เป็นจูบที่ไม่ได้ลุกล้ำใดๆ จองกุกไม่เข้าใจกับการกระทำแสนอ่อนโยนนี้ของแทฮยอง แต่ก็ไม่คิดจะเอ่อยถามแต่จองกุกกลับมีความรู้สึกวูบไหวกับการกระทำนี้ของแทฮยอง


แทฮยองยังไม่ได้ถอนแกนกายออกจากช่องทางรักของจองกุก จองกุกไม่ได้ร้องขัดขืนแทฮยอง แต่ปล่อยให้แทฮยองได้ทำตามใจเท่าที่อยากทำ เพราะนี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่แทฮยองจะได้กระทำต่อร่างกายของเขา 

“ผมจะไม่ขอร้องอ้อนวอนให้พี่หยุดการกระทำนี้ ที่ผมยอมเพราะผมรักพี่แต่ต่อจากนี้ไปผมจะพยายามเลิกรักพี่ให้ได้ จะไม่มีอีกแล้วจอนจองกุกที่รักพี่แทฮยอง...ผมต้องเลิกรักพี่ให้ได้..ผมเจ็บปวดเหลือเกิน
..และมันคงถึงเวลาแล้วที่ผมต้องไปจากพี่ ...เพราะผมยอมแพ้แล้ว ผมอ่อนแอเกินที่จะอยู่ต่อไปโดยที่พี่ไม่รัก...”

บทรักครั้งนี้ไม่ได้จบลงแค่รอบเดียว...แทฮยองมีอะไรกับจองกุกจนร่างบางเหนื่อยอ่อนและสลบหลับไปในที่สุด



กลับไปอ่านต่อในจอยนะคะ


ความคิดเห็น